powrót   

Historia

Bagniste tereny naturalnie ograniczone wodami Neru i Zalewki były niezwykle atrakcyjne dla potencjalnych osadników. Ludzie zamieszkiwali tu od zamierzchłych czasów.

W okolicy Lutomierska odkryto jeden z najlepiej zachowanych śladów osadnictwa z epoki brązu. Prace wykopaliskowe prowadzone wzdłuż linii brzegowej Neru dowiodły, że kwitło tu życie. Odnaleziono szczątki osadnictwa z XIII i XIV wieku. Wielkie znaczenie historyczne miało także odkrycie XI wiecznego cmentarza. Archeolodzy szacują, że było około 150 grobów ludności tubylczej i wojów z Rusi Kijowskiej. Warto podkreślić, że wiele okolicznych miejscowości to właśnie od nazwisk tych wojowników bierze swoje nazwy.

Przykładem może być Łask, który należał do woja nazywanego Łaskiem, Puczniew założony został przez Puczę, dzisiejsze tereny Kudrowic należały do Kudry. Najprawdopodobniej wojownik Lutomir wybudował przy jednym z przejść przez Ner niewielki gród, który nazwany został Lutomierskiem. Mieszkańcy Lutomierska czerpali wiele korzyści z niezwykle atrakcyjnego położenia.

Właśnie tu krzyżowały się liczne szlaki handlowe. W 1264 roku właścicielem Księstwa Sieradzkiego, więc także i Lutomierska stał się Leszek Czarny, który kilka lat później (1274 r.) nadał mu prawa miejskie. Po jego śmierci ziemię Sieradzką przejął Władysław Łokietek. Król zauroczony Lutomierskiem przyłączył do niego wieś Wrzącą.

Dalszy rozwój miasta był niezwykle spontaniczny. Na przełomie XIV i XV wieku na bagnach nad Nerem, na wzgórku po gródku obronnym z XI wieku wybudowany został zamek, jego pozostałości są widoczne do dziś w murach klasztoru. W pierwszej połowie XV wieku nastąpił dalszy, dynamiczny rozwój. W 1418 roku Lutomiersk otrzymał prawo pobierania myta za przejście brodu przez Ner, w 1448 roku król Zygmunt Stary nadał miastu przywilej na jarmarki.

Do wzrostu gospodarczego niewątpliwie przyczynił się zarządzający miastem Konrad ze Zbrożowa, który w XV wieku sprowadził z Czech 100 majstrów sukienników, wszyscy oni założyli tu swoje zakłady tkackie. Zgodnie z wolą króla Zygmunta Starego miasto Lutomiersk pozyskało herb - "Centaura". Dotkliwie w karcie historii zapisał się rok 1530. Lutomiersk został tak bardzo zniszczony przez pożar, że mieszkańcy zostali na 6 lat zwolnieni od podatków. Z historią miasta ściśle związany był także wojewoda rawski, Andrzej Grudziński dzięki któremu wybudowany został murowany, przyklasztorny kościół oraz klasztor Ojców Reformatów. Budowle te powstały na ruinach XV wiecznego zamku. W 1697 roku miasto po raz kolejny nawiedził ogromny pożar, który trwał 3 dni. Spłonęło wówczas wiele budynków, w tym ponad 100 domów i 2 kościoły